Pozwól mi to zrobić. Jednak po chwili Maris zwymiotowała. Na szczęście S'Rella stała tuż obok i zdążyła podsunąć jej miednicę. Po pewnym czasie, wciąż dygocząc, ale czując się lepiej, Maris powędrowała do łóżka, wsparta o ramię Evana. Co się stało? zapytała go. Pokręcił głową, ale wyglądał na zaniepokojonego. Może po prostu za szybko podjęłaś się tak dużego wysiłku rzekł i odwrócił się. Muszę teraz iść do niemowlęcia, które cierpi na kolkę. Wrócę mniej więcej za godzinę do tego czasu nie próbuj wstawać. Maris była uszczęśliwiona, kiedy Evan zdjął jej opatrunek z ramienia. Jeszcze bardziej podniósł ją na duchu fakt, że ramię zrosło się prawidłowo i okazało się sprawne. Wiedziała, że będzie musiała sporo popracować nad mięśniami, aby móc wzbić się w powietrze, ale perspektywa wielogodzinnych, żmudnych ćwiczeń wcale jej nie przerażała; raczej odczuwała podniecenie po długim okresie przymusowej bezczynności. Niebawem S'Rella zapowiedziała swój odlot. Zwierzchnik Thayos wysłał do niej umyślnego. Ma pilną wiadomość dla Pomocnego Arrenu powiedziała Maris i Evanowi, a gdy to mówiła, na jej twarzy malowało się obrzydzenie a jego lotnicy są nieobecni. Ale i tak powinnam już odlecieć. Muszę wracać na Veleth. Siedzieli przy surowym, drewnianym stole w kuchni Evana, popijając herbatę i jedząc chleb z masłem. Było to ich pożegnalne śniadanie.

(Reklama: praca w norwegii , Biżuteria artystyczna ,reliance india call )